ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ MEDIAXWRI ΣΤΟΝ ΝΙΚΟ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟ
Γράφει ο Melenios
Βλέπω και ακούω τόση ώρα τον Ευαγγελάτο και τους καλεσμένους του να "αφορίζουν" τον θέμα της πειρατείας της μουσικής και των ταινιών, που πλέον έχει γίνει μια τόσο καθημερινή συνήθεια όσο το βούρτσισμα των δοντιών. Με το φτωχό μου μυαλό, απορώ. Είμαι σίγουρος πως και ο Ευαγγελάτος και οι υπόλοιπο γκουρού του internet, έχουν κάνει σπορ το κατέβασμα ταινιών και μουσικής. Ακόμα και οι "πλούσιοι" την έχουν καταβρεί με το "παράνομο" κατέβασμα, που στην τελική αν ήταν τόσο παράνομο όσο θέλουν να το παρουσιάσουν, οι εταιρίες του Internet, απο μόνες τους θα μπλόκαραν ορισμοένους server. Τα πράγματα κατ'εμε είναι απλά. Θεωρώ πως ακόμα και οι ίδιες οι έταιρίες παραγωγής ταινιών και μουσικής (ή έστω μερικές), "σπρώχνουν" το προϊόν τους στο διαδίκτυο, προκειμένου να το διαφημίσουν, καθότι μυρίστηκαν απο καιρό, πως τα πράγματα έχουν σφίξει πάρα πολύ όσον αφορά την οικονομική ευχέρια του καταναλωτή σε όλο τον πλανήτη. Απο την άλλη, κανείς δεν πρέπει να ξεχνά πως τα "βίντεο κλαμπ" στην Ελλάδα καπελώθηκαν αρχικά απο τις εφημερίδες που το μόνο που δεν έχουν μοιράσει ακόμα είναι οικόπεδα στη Μύκονο και τη Σαντορίνη. Που ξέρεις, μπορεί να δώσαμε σε μερικούς ιδέες για μελλοντικές προσφορές. Ουδείς να μη ξεχνά πως η πειρατεία ελέγχεται απο κάπου, προμοτάρεται απο κάπου, συντηρείται απο κάπου. Και αυτό το κάπου να είστε σίγουροι πως δεν είναι οι χρήστες του Internet.
ΑΛΛΑ ΧΑΝΕΙ ΚΑΠΟΥ ΑΛΛΟΥ...
Είναι νέα, γύρω στα 30, όμορφη και παρότι μοντέλα, επάξια έχει αποτινάξει απο πάνω της τον ρόλο της χαζής ξανθιάς που το μόνο που ξέρει να κάνει είναι να φοράει τις γόβες της και να κόβει βόλτες στις πασαρέλες. Ξεκίνησε την καριέρα της ως παρουσιάστρια στο τιμόνι του μουσικοχορευτικού σόου "So you think you can dance". Σε γενικές γραμμές πήγε καλά, αν εξαιρέσεις τα σαρδάμ που τις ξέφευγαν με αφθονία. Το μόνο ίσως μελανό κομμάτι στην τηλεοπτική καριέρα της Βίκυς είναι το κόψιμο της εκπομπής της στον Alpha. Χθες έπεσε πάλι στην τρίτη θέση, αλλά πιστεύω πως η Βίκυ άνετα μπορεί να γίνει η καινούργια "φιλενάδα" της νοικοκυράς!
ΚΑΙ ΔΕΝ ΦΘΑΝΕΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟ>>Η ΙΔΙΑ Η ΕΤΑΙΡΙΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ ΣΤΟΥΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ ΝΑ ΛΕΝΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ TRUST!
Αντιγράφουμε απο το Πρώτο Θέμα:
"Η Trust Center ειδικεύεται στις εισπράξεις οφειλών, αλλά προσφέρει επίσης και υπηρεσίες τηλεμάρκετινγκ, τηλεφωνικών ερευνών και έρευνας υποθηκοφυλακείων. Αυτό που προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση είναι ότι η βάση δεδομένων της εταιρείας περιέχει πληροφορίες για αιτήσεις πτωχεύσεων, διαταγές πληρωμής, πλειστηριασμούς, μεταβολές προσωπικών εταιρειών, υποθήκες, ακάλυπτες επιταγές και άλλου τέτοιου τύπου οικονομικά στοιχεία. Αν θέλει κάποιος να πληροφορηθεί αν συγκαταλέγεται στη «λίστα» πρέπει να πληρώσει 5 ευρώ και να κάνει αίτηση. Ενώ αν κάποιος διαπιστώσει ότι στη βάση δεδομένων της εταιρείας υπάρχουν λανθασμένα στοιχεία για το άτομό του και θέλει να διορθωθούν ή να διαγραφούν, μαζί με την αίτηση πρέπει να πληρώσει και 60 ευρώ!".
Αναγνώστης του MEDIAXWRI εκλήθει απο την TRUST για κάποια ληξηπρόθεσμη οφειλή. "Με πήραν τηλέφωνο επανειλημένες φορές και όταν ρώτησα ποιοί είναι και απο που με καλούν, απέφυγαν να μου δώσουν την επωνυμία της εταιρίας, κάτι που ομολογουμένως μου έκανε μεγάλη εντύπωση. Γιτί άραγε φοβούνται να μαθαίνουν οι "οφειλέτες" πως πίσω απο τα επίμονα τηλεφωνήματα βρίσκεται η TRUST και η κάθε εισπρακτική εταιρία που εκπροσωπεί (υποθέτω) μεγάλες τράπεζες. Τι σοι σχέση υπάρχει ανάμεσα στις τράπεζες και στην TRUST, με αποτέλεσμα τα στελέχη της εν λόγω εισπρακτικής εταιρίας να απαγορεύουν την διάρευση του ονόματος;"
ΤΡΑΠΕΖΕΣ-ΕΙΣΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΙΕΣ: ΤΙ ΤΟΥΣ ΣΥΝΔΕΕΙ ΚΑΙ ΤΙ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΑΥΤΗ ΤΗ "ΣΧΕΣΗ";
ΜΗΠΩΣ ΑΥΤΟ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΜΕΓΑΛΟ ΘΕΜΑ ΕΝ ΟΨΕΙ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΠΟΥ ΓΟΝΑΤΙΖΕΙ ΜΕΡΑ ΜΕ ΤΗ ΜΕΡΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ;
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ, ΟΧΙ ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ!Σιγά-σιγά, το επάγγελμα της δημοσιογραφίας, αργοπεθαίνει. Με ιλλιγιώδη όμως ταχύτητα, οι εκδοτικές εταιρίες (βλέπε Περιοδικά και Εφημερίδες), απολύουν κόσμο, μειώνουν badjet, εξασφαλίζοντας έτσι περισσότερα λεφτά στο ταμείο και παράλληλα το χαμόγελο του αφεντικού, που μέχρι πρότινος δεν έλεγε ούτε καλημέρα στους εργαζόμενους. Δεν υπάρχει ψωμί στο επάγγελμα τούτη τη περίοδο. Ειδικά στο χώρο της έντυπης δημοσιογραφίας. Η τηλεόραση είναι άλλο καπέλο. Η πρόσβαση όμως σ'αυτή είναι δέκα φορές δυσκολότερη. Επικρατούν βλέπεις περισσότερο οι μίνι φούστες, συνοδευόμενες απο έκφυλες ρεπόρτερ (μοντέλα, αργόσχολες, πρώην μπαργούμαν, καμία σχέση με το επάγγελμα), οι λεγόμενες αδυναμίες των καναλαρχών και των μεγαλοδημοσιογράφων-στελεχών. Μόνο αν έχεις γερό δόντι ή κάποιο άλλο "χάρισμα", καταφένρεις να επιβιώσεις και (το πιο σημαντικό) να εξελιχθείς στο χώρο της δημοσιογραφίας. Διαφορετικά, παραμένεις στάσιμος και πεταμένος σε μια γωνία, σαν πεινασμένο αδέσποτο. Με λίγα λόγια αν αγαπάς πραγματικά τις λέξεις, το γράψιμο και τη δημοσιογραφία, είναι προτιμότερο να βγάζεις τα προς το ζην με κάποιο άλλο επάγγελμα και να αφιερώσεις ένα μεγάλο κόμματι του ελεύθερου χρόνου στη συγγραφή ενός βιβλίου ή ακόμα και στη δημιουργία ενός αξιόλογου μπλογκ. Η δημοσιογραφία προυποθέτει ελεύθερο πνεύμα, έμπνευση και καθαρό μυαλό. Τρια πράγματα που τις περισσότερες φορές ευνουχίζονται απο τους ίδιους τους εργοδότες στα περιοδικά και τις εφημερίδες. Αποτέλεσμα: Να γίνεις ένας απλός διεκπεραιωτής, που γράφει ότι του λένε χωρίς να σκέφτεται. Σκέτη απελπισία με λίγα λόγια. Η δημοσιογραφία δεν είναι δουλειά. Είναι ένα ατελείωτο ταξίδι απο εικόνες, χρώματα, συναισθήματα.
Με τόσες κάμερες που υπάρχουν σε δημόσιους και μη χώρους στην Ελλάδα, ακουγεται αδιανόητο να γίνονται εγκλήματα, δολοφονίες και μικροαπατεωνιές σε τόσο μεγάλο βαθμό στη χώρα μας. Εκτός απο εκείνες στους δρόμους, έχουν τοποθετηθεί χιλιάδες κρυφές κάμερες σε μαγαζιά, εταιρίες, πρεσβείες, καταστήματα, μπουζούκια, ακόμα και σε club. Συγκεκριμένα, το club Room στη Λ. Καραμανλή (Ποσειδώνος) στη Βούλα είναι τίγκα στις κάμερες οι οποίες είναι παρατεταγμένες στο ταβάνι. Μην ζωντανέψουν οι τεκίλες απο το μπαρ και πάνε για μπάνιο στη παραλία. Ας βάλουνε στη ταράτσα του Κορυδαλλού κάμερες μπας και καταφέρουν να γλιτώσουν την επόμενη αεροπλανική απόδραση. Το καλύτερο θα ήταν να εφαρμοστεί ένας ειδικός νόμος που θα προβλέπει την αναγκαιότητα ή όχι και συνάμα τη χρηστικόττητα μιας κάμερας. Τότε ίσως θα μπορούσαν να αποφευχθούν ορισμένες εγκληματικές πράξεις και παράλληλα να γλιτώναμε και μεις, οι Έλληνες πολίτες απο την (με το στανιό μετά συγχωρίσεως) κατασκοπεία.
ΔΙΕΘΝΗΣ ΞΕΦΤΙΛΑ. Η ΕΤΑΙΡΙΑ ΤΟΥ ΛΥΜΠΕΡΗ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΟ ΕΙΧΕ ΑΠΟΤΡΕΨΕΙΣτο Ελευθέριος Βενιζέλος διαβάζουμε και ellinika!
Έπεσε στα χέρια μας το 5o τεύχος του 2board, του νέου περιοδικού του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ αεροδρομίου «Ελευθέριος Βενιζέλος», που το εκδίδει ο όμιλος Λυμπέρη.
Όμορφο κασέ, (αν και θυμίζει έντονα ελληνικά και άλλα lifestyle έντυπα του εξωτερικού), ωραίες φωτογραφίες και πλούσια θεματολογία, που μπορεί να σου κρατήσει παρέα αρκετές ώρες.
Τα καλά σταματούν εδώ....
Γιατί ποιό μεγαλύτερο λάθος υπάρχει απο το να εκδόσεις ένα ελληνικό περιοδικό σε ελληνικό έδαφος, μιας εταιρίας που λειτουργεί στην Ελλάδα, με πρώτη γλώσσα στα κείμενά του την αγγλική; Και μιλάμε για το επίσημο περιοδικό του μεγαλύτερου αεροδρομίου της Ελλάδας.
Κάποτε υπήρχε ο μιμητισμός. Θέλαμε να αντιγράψουμε οτιδήποτε εισαγωγής, παντού βλέπαμε ξένους τίτλους, επωνυμίες, και προϊόντα.
Είναι δυνατόν όμως στο 2009, να συνεχίζουμε με τέτοιο γυφτογλαμουράτο -αλα «Λαλάκη Εισαγόμενου», (όσοι θυμούνται)- τρόπο την ίδια τακτική;
Απο τον όμιλο Λυμπέρη γιατί επετράπη κάτι τέτοιο; Ταυτίζεται και αρέσει άραγε το «αγγλικό» του 2board, με τον αθεράπευτο έρωτα του ομίλου για το αριστοκρατικό, γαλαζοαίματο και γκλαμουράτο που κυριαρχεί στα έντυπά του;
Σε ποιό άλλο αεροδρόμιο της ευρώπης κύριοι θα το βλέπαμε αυτό, και οι υπεύθυνοι έκδοσης θα είχαν ακόμα τη δουλειά τους; Και εν πάσει περιπτώσει, ο υπουργός συγκοινωνιών, δεν έχει καμμία ευθύνη για ότι κυκλοφορεί στο διεθνές αεροδρόμιο της χώρας;
Δε μιλάμε για εθνική υπερηφάνια και άλλα τέτοια δημαγωγικά και υπερφίαλα, αλλά για το απλό και ουσιαστικότερο όλων: Κάτι που εκδίδεται απο εναν φορέα που η θέση του είναι σε εναν νευραλγικό τομέα (είσοδος χώρας) επιβάλλεται για λόγους τουλάχιστον ουσίας, σεβασμού (και τάξης;) να είναι γραμμένο στα ελληνικά και στη συνέχεια σε οποιοδήποτε άλλη γλώσσα.
Αδιαφορία; απαξίωση και προσβολή για τον έλληνα επιβάτη; Ή σκόπιμη ενέργεια;
Ευτυχώς που οι γερμανοί ιδιοκτήτες του αεροδρομίου επιτρέψαν εκτός των αγγλικών, τα ελληνικά ως δεύτερη γλώσσα στο περιοδικό και δεν έφτιάξαν αγγλογερμανικό τίτλο.
Η πολυποικιλιακή εκπομπή της Άννας, φιλοξενεί κάθε είδους ζώα. Απο δίποδα μέχρι και τετράποδα. Σήμερα το κόνσεπτ της εκπομπής ξέφυγε απο το άθλιο ριάλιτι και την κατινιά, καθώς οι τηλεθεατές έχουν να απολαύσουν το Μπορώ σε ρόλο animal planet, δια χειρός Άννας Δρούζα και να μάθουν τις συνήθειες, αδυναμίες και χαρακτηριστικά πανέμορφων αιλουροειδών όπως τα λευκά λιοντάρια (35 τον αριθμό σε όλο τον κόσμο), τα πούμα τους ιαγουάρους και πολλά άλλα πανέμορφα τετράποδα!
ΤΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΤΟΥ MEDIAXWRI ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ!
Οι κάτοικοι του νησιού των ανέμων, ήταν αγχομένοι πέραν του δέοντος. Μέχρι την Μεγάλη Πέμπτη το νησί ήταν άδειο σε σχέση με το περσινό Πάσχα. Ευτυχώς όμως, οι ορδές των άνεργων, κακομοίρηδων, άφραγκων (τι ώρα;) που κατέφθαναν με τα πλοία στα δυο λιμάνια της Μυκόνου, καθησύχασαν τους ντόπιους, που με περίσσοια χαρά έτριψαν τα χέρια τους. Και μη νομίζετε πως στη Μύκονο πάνε μόνο όσοι είναι πλούσιοι ή όσοι έχουν σπίτια. Πάνε και εκείνοι που γκρινιάζουν πως δεν έχουν δουλειά, λεφτά, στον ήλιο μοίρα και τα σχετικά. Παρόλα αυτά, όμως πηγαίνουν, τα σκάνε και λένε και ευχαριστώ. Αυτή τη στιγμή, η Μύκονος βουλιάζει απο τον κόσμο για μια ακόμα χρονιά και βγάζει επιδεικτικά τη γλώσσα σε όσους λένε πως δεν θα ξαναπάνε...
ΜΟΝΟ ΣΤΟ MEDIAXWRI!
Πριν λίγο, ρεπόρτερ του blog, βρέθηκε έξω απο γνωστό εστιατόριο της Μυκόνου και είδε την Εύη Βατίδου και τον Αλέξη Κούγια να τρώνε με διαφορετικές παρέες. Ο μεν Αλέξης ήταν με τη συνοδό του, η δε Βατίδου, έτρωγε με ολιγομελή παρέα. Το τραπέζι της Εύης, έκοβε την οπτική πρόσβαση, καθότι στο κήπο του Κοο υπάρχει ένα μεγάλο δέντρο. Αυτό όμως δεν στάθηκε εμπόδιο στον αετομάτη δικηγόρο να εντοπίσει την πρώην συζυγό του. Μετά απο λίγο, ένας σερβοτόρος, πλησίασε την Βατίδου, της ψιθύρισε κάτι και μετά απο λίγο σηκώθηκε, καληνύχτησε την παρέα της και αποχώρησε. Τα συμπεράσματα δικά σας...
ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ>>>>>>ΚΙ ΟΜΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ!
1 blogs για αναζήτηση: 'zougla-troktiko.blogspot.com'
TO TROKTIKO THS ZOUGLAS
avatar
* Κατάταξη: (#3244) 3 posts σε 2 blogs
* URL: http://zougla-troktiko.blogspot.com/
* Τελευταία Ενημέρωση: 3 ώρες πρίν
Όταν ψάχνει κανείς στο internet βρίσκει τα πάντα. Με έκπληξη, διαπιστώσαμε πως υπάρχει blog με URL το zougla-troktiko.blogspot.com, με μηδενικές επισκεψεις βέβαια, καθότι ουδέποτε πρόκειται να υπάρξει συνεργασία ΤΡΩΚΤΙΚΟΥ και ZOUGLA.GR στην πραγματικότητα. Το εν λόγω blog βρίσκεται στην 3244 θέση στο blogs.sync.gr. Σκέψου, τι θα γινόταν αν είχε την επισκεψιμότητα του ΤΡΩΚΤΙΚΟΥ και της ΖΟΥΓΚΛΑΣ ΜΑΖΙ...
ΛΑΓΟΣ Ο ΒΑΣΙΛΗΣ
Μπορεί η αστυνομία να βρήκε το κρησφύγετο, αλλα ο Παλαιοκώστας μετά του Ριτζάι και Αρνιού είχαν κάνει φτερά. Μέχρι και τη βαφή για τα αβγά πρόλαβε να πετάξει στο πολυταξιδεμένο σάκ βουαγιάζ του. Εξάλλου, το κοτέτσι που θα προμηθευτεί τα αβγά είναι γνωστού, οπότε θα του δώσει το καλύτερο εμπόρευμα. Λαγός ο Παλαιοκόστας, Αλεπού η Ατυνομία. Αλεποχώρι η αρένα. Και ώς γνωστόν όσα δεν φτάνει η Αλεπού (με ελικόπτερα, τζιπ, νυχτερινές διόπτρες και τα σχετικά) τα κάνει 400!
ΠΡΕΠΕΙ ΗΔΗ ΝΑ ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΗΚΕ ΚΑΙ ΚΑΡΒΟΥΝΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΟΥΒΛΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
Πιο εύκολα θα ξεχωρίσεις έναν απο τους χιλιάδες Γιαπωνέζους τουρίστες με τις φωτογραφικές μηχανές κρεμασμένες στο λαιμό, παρά τον Βασίλη Παλαιοκώστα, που κυκλοφορεί άνετος και τρώει τα ψάρια του σε ταβέρνες του Αλεποχωρίου. Η δε Αστυνομία, όπως έχουμε ξαναγράψει, είναι εξπέρ στο να δίνει κλήσεις για παράνομη στάθμευση. Οι συλλήψεις περιορίζονται σε κάτι ταλαίπωρους Πακιστανούς, άκακους και αβοήθητους. Εκεί η Ελληνική Αστυνομία δείχνει το σκληρό και αμείλικτο χαρακτήρα της. Μαγκιές σε περίοδο εκπτώσεων δηλαδή και τίποτα παραπάνο. Ο δε Βασίλης Παλαιοκώστας, πρέπει ήδη μέσα απο σχετικές άκρες να προμηθεύτηκε και το αρνί που θα σουβλίσει στο κρησφύγετό του. Εξάλλου, διαθέτει ένα κάρο απο φανατικούς θαυμαστές που είναι πρόθυμοι να τον φυγαδέψουν και να περάσει ο άνθρωπος το καθιερωμένο παραδοσιακό Πάσχα μετά άρτου, θεαμάτων, κόκκινων αυγών και μπόλικου οίνου (εις υγείαν των κορόϊδων)!
Με πάθος στο PASIONAL!
Εκτός απο τα ζεύγη Τριανταφυλλόπουλου και Λάλα, στο συγκεκριμένο εστιατόριο ,επι της οδού Καποδιστρίου στο ύψος της πανέμορφης Φιλοθέης, έχει δειπνήσει και ο πρόεδρος του ΑΝΤ1 Μίνως Κυριακού μετά της Μαρί Κωνσταντάτου-Κυριακού (βεβαιίως-βεβαίως). Ανάμεσα στις λάγνες νότες που ακούγονται απο την κιθάρα και το πιάνο, οι εκδότες τα λένε και συνάμα κλείνουν τα επόμενα επαγγελματικά deal. Πριν δυο εβδομέδες, εθεάθη και ο Σάκης Ρουβάς με την Κάτια Ζυγούλη.
ΕΒΑΖΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΣΦΡΑΓΙΔΕΣ ΣΕ ΚΡΕΑΣ ΑΠΟ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ!
Η μπινιά και η λαμογιά για τον Έλληνα είναι σαν τη φέτα στη χωριάτικη. Δεν πάει χώρια. Σϋμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, τρια σφαγεία της Ελλάδας, σφραγίστηκαν εχθές διότι πλάσαραν στην αγορά Βουλγαρικό κρέας για Ελληνικό. Το τι φόλα τρώμε δεν λέγεται. Και την πληρώνουμε και για ντόπια και ποιοτική!
Η αποχαιρετιστήρια επιστολή του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, λίγο πριν το τέλος , προς φίλους : Περί έρωτος, αγάπης και ζωής
" Αν ο Θεός ξεχνούσε για μια στιγμή ότι είμαι μια μαριονέτα φτιαγμένη από κουρέλια και μου χάριζε ένα κομμάτι ζωή, ίσως δεν θα έλεγα όλα αυτά που σκέφτομαι, αλλά σίγουρα θα σκεφτόμουν όλα αυτά που λέω εδώ.
Θα έδινα αξία στα πράγματα, όχι γι’αυτό που αξίζουν, αλλά γι αυτό που σημαίνουν.
Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ, γιατί για κάθε λεπτό που κλείνουμε τα μάτια, χάνουμε εξήντα δευτερόλεπτα φως. Θα συνέχιζα όταν οι άλλοι σταματούσαν, θα ξυπνούσα όταν οι άλλοι κοιμόταν. Θα άκουγα όταν οι άλλοι μιλούσαν και πόσο θα απολάμβανα ένα ωραίο παγωτό σοκολάτα!
Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή, θα ντυνόμουν λιτά, θα ξάπλωνα μπρούμυτα στον ήλιο, αφήνοντας ακάλυπτο όχι μόνο το σώμα αλλά και την ψυχή μου.
Θεέ μου, αν μπορούσα, θα έγραφα το μίσος μου πάνω στον πάγο και θα περίμενα να βγει ο ήλιος.
Θα ζωγράφιζα με ένα όνειρο του Βαν Γκογκ πάνω στα άστρα ένα ποίημα του Μπενεντέτι κι ένα τραγούδι του Σερράτ θα ήταν η σερενάτα που θα χάριζα στη σελήνη.
Θα πότιζα με τα δάκρυά μου τα τριαντάφυλλα, για να νοιώσω τον πόνο από τ αγκάθια τους και το κοκκινωπό φιλί των πετάλων τους...
Θεέ μου, αν είχα ένα κομμάτι ζωή...
Δεν θα άφηνα να περάσει ούτε μία μέρα χωρίς να πω στους ανθρώπους ότι αγαπώ, ότι τους αγαπώ.
Θα έκανα κάθε άνδρα και γυναίκα να πιστέψουν ότι είναι οι αγαπητοί μου
και θα ζούσα ερωτευμένος με τον έρωτα.
Στους ανθρώπους θα έδειχνα πόσο λάθος κάνουν να νομίζουν ότι παύουν να ερωτεύονται όταν γερνούν, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι γερνούν όταν παύουν να ερωτεύονται!
Στο μικρό παιδί θα έδινα φτερά, αλλά θα το άφηνα να μάθει μόνο του να πετάει.
Στους γέρους θα έδειχνα ότι το θάνατο δεν τον φέρνουν τα γηρατειά αλλά η λήθη.
Έμαθα τόσα πράγματα από σας, τους ανθρώπους...
Έμαθα πως όλοι θέλουν να ζήσουν στην κορυφή του βουνού, χωρίς να γνωρίζουν ότι η αληθινή ευτυχία βρίσκεται στον τρόπο που κατεβαίνεις την απόκρημνη πλαγιά.
Έμαθα πως όταν το νεογέννητο σφίγγει στη μικρή παλάμη του για πρώτη φορά το δάχτυλο του πατέρα του, το αιχμαλωτίζει για πάντα.
Έμαθα πως ο άνθρωπος δικαιούται να κοιτά τον άλλον από ψηλά μόνο όταν πρέπει να τον βοηθήσει να σηκωθεί.
Είναι τόσα πολλά τα πράγματα που μπόρεσα να μάθω από σας, αλλά δεν θα χρησιμεύσουν αλήθεια πολύ, γιατί όταν θα με κρατούν κλεισμένο μέσα σ' αυτή τη βαλίτσα, δυστυχώς θα πεθαίνω.
Να λες πάντα αυτό που νιώθεις και να κάνεις πάντα αυτό που σκέφτεσαι.
Αν ήξερα ότι σήμερα θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ' έβλεπα να κοιμάσαι, θα σ' αγκάλιαζα σφιχτά και θα προσευχόμουν στον Κύριο για να μπορέσω να γίνω ο φύλακας της ψυχής σου.
Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ' έβλεπα να βγαίνεις απ' την πόρτα, θα σ' αγκάλιαζα και θα σου έδινα ένα φιλί και θα σε φώναζα ξανά για να σου δώσω κι άλλα.
Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα άκουγα τη φωνή σου,
θα ηχογραφούσα κάθε σου λέξη για να μπορώ να τις ακούω ξανά και ξανά.
Αν ήξερα ότι αυτές θα ήταν οι τελευταίες στιγμές που σ' έβλεπα, θα έλεγα "σ' αγαπώ" και δεν θα υπέθετα ανόητα, ότι το ξέρεις ήδη.
Υπάρχει πάντα ένα αύριο και η ζωή μας δίνει κι άλλες ευκαιρίες για να κάνουμε τα πράγματα όπως πρέπει, αλλά σε περίπτωση που κάνω λάθος και μας μένει μόνο το σήμερα, θα ΄θελα να σου πω πόσο σ' αγαπώ κι ότι ποτέ δεν θα σε ξεχάσω.
Το αύριο δεν το έχει εξασφαλίσει κανείς, είτε νέος είτε γέρος.
Σήμερα μπορεί να είναι η τελευταία φορά που βλέπεις τους ανθρώπους που αγαπάς.
Γι' αυτό μην περιμένεις άλλο, κάν' το σήμερα, γιατί αν το αύριο δεν έρθει ποτέ, θα μετανιώσεις σίγουρα για τη μέρα που δεν βρήκες χρόνο για ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, ένα φιλί και ήσουν πολύ απασχολημένος για να κάνεις πράξη μια τελευταία τους επιθυμία.
Κράτα αυτούς που αγαπάς κοντά σου, πες τους ψιθυριστά πόσο πολύ τους χρειάζεσαι, αγάπα τους και φέρσου τους καλά, βρες χρόνο για να τους πεις συγνώμη, συγχώρεσέ με, σε παρακαλώ, ευχαριστώ κι όλα τα λόγια αγάπης που ξέρεις.
Κανείς δεν θα σε θυμάται για τις κρυφές σου σκέψεις.
Ζήτα απ' τον Κύριο τη δύναμη και τη σοφία για να τις εκφράσεις.
Δείξε στους φίλους σου τι σημαίνουν για σένα. "
Gabriel Garcia Marquez
pitsirikos.blogspot.com
Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στους υπεύθυνους της "Ελευθεροτυπίας" που προχώρησαν στην έκδοση δωρεάν εφημερίδας. Είχα παρατηρήσει εδώ και καιρό πως έλειπε ένα free press για τα άτομα της τρίτης ηλικίας. Η "Ελευθεροτυπία" κάλυψε αυτό το κενό με τον καλύτερο τρόπο. Νομίζω μάλιστα πως με μερικές μικρές αλλαγές θα μπορούσε να διευρύνει το αναγνωστικό της κοινό και να προσελκύσει τόσο τις γυναίκες σε κλιμακτήριο όσο και όσους πάσχουν από γεροντική άνοια. Βέβαια, ακόμα και τα τιμημένα γηρατειά -για να πάρουν ένα έντυπο στα χέρια τους, έστω και δωρεάν- θα ήθελαν κάποια άρθρα που να διαβάζονται. Τούτου δοθέντος, προβλέπω ότι η δωρεάν έκδοση της "Ελευθεροτυπίας" θα γίνει το πρώτο free press που θα κυκλοφορεί με προσφορές. Πρώτη προσφορά θα είναι οι πάνες για την ακράτεια.
Ευχαριστώ τους αναγνώστες του μπλογκ που ανταποκρίθηκαν στην παράκλησή μου να μην αγοράζουν "Ελευθεροτυπία", για να βοηθήσουμε αυτήν την ιστορική εφημερίδα να κλείσει αξιοπρεπώς. Το πρώτο βήμα έγινε.
Τις τελευταίες μέρες,ακούμε για νέους έρωτες, καινούργιες αγάπες και άλλα τέτοια χαριτωμένα νεάκια. Μόνο που ακόμα και η προσωπική ζωή, αυτό το ευαίσθητο προσωπικό δεδομένο, θυσιάζεται στο βωμό της τηλεκατίνας τηλεόρασης, προκειμένου να συζητηθεί και να διαφημιστεί κάτι ανύπαρκτο. Τα πράγματα όμως είναι πολύ απλά:
Η Κατερίνα Παπουτσάκη δεν κατάφερε (αποδεδειγμένα) να πείσει τους τηλεθεατές να παρακολουθούν φανατικά το "Έχω ένα μυστικό". Καλώς ή κακώς, η νεαρά Κατερίνα απογοήτευσε πιθανόν όλους εκείνους που την εμπιστεύτηκαν και της έδωσαν το συγκεκριμέο ρόλο. Γι'αυτό σκαρφίστηκαν οι συμβουλάτορες-μανατζερ να βγάλουν ειδησάρα πως τα έφτιαξε με τον συμπρωτατγωνιστή Μπουρδούμη. Βέβαια, οι συμβουλάτορες δεν της έδωσαν σωστές συντεταγμένες με αποτέλεσμα να βγει η Παπουτσάκη άρον άρον να διαψεύσει τη φήμη. Μυαλό κουκούτσι όπως καταλάβατε.
Άλλη μια "σχέση μπανάνα" είναι της wannabe τραγουδίστριας Κωλέτσα και του Διονύση Μακρή. Κορίτσι μου κατάλαβε κάτι: Δεν πρόκειται να κάνεις καριέρα στο τραγούδι, πως να το κάνουμε; Και γκόμενο το Ρίκι Μάρτιν να είχες, αυτές τις φωνητικές δυνατότητες διαθέτεις. Μόλις στερέψουν οι επιχειρηματίες, για κανά εξτραδάκι στη Λάρισα σε κόβω.
Με μια καλή εμφάνιση, εξασφαλίζεις φορτωμένους "αιμοδότες", αλλά ποτέ δεν πρόκειται να αποκτήσεις διαχρονικότητα. Είναι σαν τα μοντέλα που θέλουν να γίνουν ηθοποιοί. Έκαστος στο είδος του.PHOTO (YUPI)
Σήμερα έκανε την εμφανισή της στα stands της Αθήνας,η καινούργια εβδομαδιαία free press αφημερίδα "Ελευθεροτυπία Εβδομάδα". Ουσιαστικά πρόκειται για μια δωρεάν έκδοση της Ελευθεροτυπίας, με κείμενα που έχουν ήδη δημοσιευθεί τόσο στις καθημερινές εκδόσεις όσο και στην Κυριακάτικη. Το σχήμα της είναι μικρότερο απο τις Athens Vοice kai LiFO, ενώ το χαρτι δεν εντυπωσιάζει. Εκ πρώτης όψεως νομίζεις πως είναι κάποιο ενθετάκι της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας. Εκτός αυτού, το κασέ είναι παλαιολιθικής εποχής. Το ολο concept αγγίζει περισσότερο όσους δεν είναι διατεθειμένοι να δώσουν ούτε ένα ευρώ για εφημερίδα και περιμένουν μια αβδομαδιαία περίληψη στο τζάμπα, παρά τους φανατικούς αναγνώστες των free press εντύπων.
ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΣΑΣ ΕΚΑΤΣΕ ΜΕ PORSCHE, ΔΩΣΤΕ FERRARI! Η Espresso αυτή τη Κυριακή έκανε βουτιά και πρωσγειώθηκε στις 15000 φύλλα στον πίνακα πανελλαδικής κυκλοφορίας. Η συγκεκριμένη εφημερίδα, δεν διαθέτει αισθητική, νεύρο, παρεμβατικότητα και άποψη. Με ένα πρωτοσέλιδο που θυμίζει περιοδικό κακής ποιότητας και ένα ακόμα πιο αδιάφορο περιεχόμενο. Οι καλοί δημισιογράφοι, πήραν μεταγραφή στο ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ. Η αρχή έγινε όταν ο Αντώνης Σρόιτερ έφυγε απο τη διεύθυνση της εφημερίδας και μετακόμισε στην Αποστόλου Παύλου. Πραγματικά απορώ με τον επιχειρηματία Λαυρεντιάδη, που μπήκε στη διαδικασία να αγοράσει μια ξεπερασμένη εφημερίδα, που μέχρι και το αναγνωστικό κοινό της βαρέθηκε να την αγοράζει. Πεταμένα λεφτά. Εδώ διαβάζω στο PRESSMME πως μάλλον αγόρασε και το "αόρατο" κανάλι του Τράγκα. Το 10. Έτσι το λένε, που ζήτημα να το παρακολουθούν καμιά δεκαριά τηλεθεατές. Η λογική απέδρασε και το αφεντικό τρελάθηκε;
